من تو را به کسي هديه مي دهم که از من عاشق تر باشد و از من براي تو مهربان تر.
من تو را به کسي هديه مي دهم که صداي تو را از دور، در خشم، در مهرباني،
در دلتنگي، در خستگي، در هزار همهمه ي دنيا، يکه و تنها بشناسد.

من تو را به کسي هديه مي دهم که راز معصوميت گل مريم و تمام سخاوت هاي
عاشقانه اين دل معصوم دريايي را بداند؛ و ترنم دلپذير هر آهنگ، هر نجواي
کوچک، برايش يک خاطره باشد.

او بايد از نگاه سبز تو تشخيص بدهد که امروز هواي دلت آفتابي است؛ يا آن
دلي که من برايش مي ميرم، سرد و باراني است

اي.... ،اي بهانه ي زنده بودنم؛ من تو را به کسي هديه مي دهم که قلبش بعد
از هزار بار ديدن تو، باز هم به ديوانگي و بي پروايي اولين نگاه من بتپد.
همان طور عاشق، همان طور مبهوت و مبهم...

تو را با دنيايي حسرت به او خواهم بخشيد؛

ولي آيا او از من عاشق تر و از من براي تو مهربان تر است؟آيا او بيشتر از
من براي تو گريسته است؟؟ نه... هرگز...هرگز

يك بار ديگر بگذار بي ادعا اقرار كنم كه هر روز دلم برايت تنگ مي شود.
روزهايي که تو را نمي بينم، به آرزوهاي خفته ام مي انديشم، به فاصله بين
من و تو،...

هر روز به خود مي گويم کاش شيشه عمر غرورم را شکسته بودم
کاش زودتر به تو مي گفتم که

                                           عاشقانه دوستت دارم تا ابد...

      روي قبرم بنويسيد:"مسافر"
 
                روي قبرم بنويسيد:"مهاجر"

                روي قبرم بنويسيد متولد سال عشق
  
                روي قبرم بنويسيدهمسفر باد بوده است...همدم دريا بوده است...

                دوستدار ابر بوده است... عاشق برگ بوده است...
 
                اگر عاشق بودن گناه است روي قبرم بنويسيد گناهكار بوده است...

              اگر براي عشق ترانه سراييدن شاعريست روي قبرم بنويسيد شاعر بوده  

                 است...

                اگر بدست آوردن دل تواناييست بنويسيد ناتوان بوده است...

                اگر معناي عشق فاصله هاست روي قبرم بنويسيد براي نزديك كردن فاصله ها  

               جان داد...

آنقدر که من به مرگ می اندیشم

 مرگ نیز به من می اندیشد؟

پس چگونه من به زندگی نمی اندیشم

                                            در حالی که زندگی اینقدر به من می اندیشد

من به اندازه نادیدن تو بیمارم

و به شوق نگهت شب همه شب بیدارم

ثانیه.روز.زمان.ساعت و من دلتنگم

دیگر از هرچه دروغ است و کلک بیزارم

خسته از هرچه که بی تو به سرانجام رسید

خسته از شعر و هر صحبت طوطی وارم

گرمی وحرم حضورت بدنم را سوزاند

نکند خوابم و یارب نکند تب دارم؟

گرم صحبت شدم و هیچ نمی دانستم

ساعتی هست که همصحبت این دیوارم

   کاش یه بچه بودم و تو عالم بچگی داد میزدم که من دوستت دارم و

   میخوام که برای خودم باشی...

   کاش یه عروسک بودی که قسمت من میشدی ...

   مطمئنا نمیذاشتم

   که دست کسی به تو برسه و تو قلبت بشینه

   خودم برات قصه می گفتم ...

   خودم برات لباس میدوختم و کفش میخریدم

   تازه ...

   اگه تو ویترین مغازه هم میدیدمت انقدر گریه میکردم تا مامان تورو برام بخره

 .  

.  

.  

   کاش الان هم بچه بودم ...

   چون میخوام داد بزنم یکی اینو به من ببخشه

   یه جوری بشه ....

   یه اتفاقی بیفته که سلام هارو بی پاسخ نذاری

   معنی خدانگهدارم رو بفهمی

   و ....

                                                              برای خودم بشی

  بیایید ما شویم

  درگذشت تنهایی ، درگذشت سکون

  درگذشت فصل سرد ذهن

  درگذشت دل گرفته

  درگذشت سال

                      تولد یافت سال

                                            تولد سال را به همه تبریک می گویم

 در پس گریه های بی وقفه ام پنهان کنم.

                             همین خوب است

                              همین خوب است